آرام دل

این روزها چقدر خسته ام

خسته از همه چیز و همه جا

دگر قلمم نای دویدن  ندارد

خسته و بی رمق به گوشه ای خزیده و مهر سکوت بر خود زده

نمیدانم چرا این روزها اینقدر آسمان دلم ابری و طوفانی ست

ابری سنگین و سیاه بر آسمان دلم حاکم است

و هر لحظه هوای باریدن دارد

ای دل ببار

ببار

شاید باریدنت موجب شود

تا ابرهای سیاه غم از آسمان دلم رخت بر بندد

و یک بار دیگر

آفتاب بر فراز آسمان دلم جلوه گری کند.

خدایا !

تو خود فرمودی :

الا بذکرالله تطمئن القلوب

ای قرار دلهای بی قرار

با نام و یادت قرار دل بی قرارم باش