و تو٬خود٬خوب می دانی هنوز نمی دانم٬مرز افق نگاهت به کجا میرسد...
هنوز نمی دانم در قنوت لحظه ها٬چه چیز را جستجو می کردی!!
کاش میشد نمی رفتی٬ تا درد روزهای انتظار٬ التیام می یافت با
نگاه آسمانیت.
تو که آهسته می خوانی قنوت گریه هایت را...
میان ربنای سبز دستانت٬ دعایم کن.
+ نوشته شده توسط گمگشته در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 و ساعت
23:50 |
